Wednesday, October 19, 2005

 

வீடு மாற்றம்....

இடம்பெயர்தல் மனிதனுக்கு கருவிலேயே தொடங்கிவிட்டது. தாய்வயிற்றிலிருந்து இடம்பெயர்ந்தே தரணியில் உலவ ஆரம்பிக்கிறான். ஆறியாவயதில் ஏற்படும் இட மாற்றம் என்பதால் அது மனதில் சஞ்சலங்களை தோற்றுவிக்கவில்லை, ஆனால் காலப்போக்கில் இடம்பெயர்தல்களை சந்திப்பது மனிதனுக்கு நிதர்சனமான ஒன்றாகிவிட்டது.பள்ளி மாற்றம், பணி மாற்றம் என்று ஒவ்வொன்றின் போதும் வசிக்கும் வீட்டின் மாற்றம் கட்டாயமாக நடக்கும் ஒன்றாகும். எனக்கென்னவோ பள்ளிமாற்றங்கள், பணிமாற்றங்கள் ஏற்படுத்திய தாக்கங்களை காட்டிலும் வீடுமாற்றம் மிகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது என்றே சொல்லலாம்.ஒவ்வொரு வீடு மாற்றமும் [அது சொந்த வீடோ வாடகை வீடோ] எல்லோர் மனதிலும் ஏதோ ஒரு நினைவு பசுமரத்தாணியாக இருக்கும் எங்கள் முதல் வீடு மாற்றம் நிகழ்ந்தது சுமார் 20 வருடங்களுக்கு முன்னால், சுமார் பத்து வருடங்கள் வாடகை வீட்டில் வாசம் செய்த என் பெற்றோர் புது மனைகட்டி என் தமக்கையுடன் புதுவீடு பிரவேசித்த காலமது. அந்த சமயத்தில் நான் என் தாய் வழி பாட்டி வீட்டில் இருந்த காரணத்தால் அது எனக்கு அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. என் பெற்றோர் இன்னும் அதே வீட்டில்தான் வசித்து வருகின்றனர். ஆனால் நான் பணிமாற்றம் காரணமாக பல ஊர்களும் வீடுகளும் மாறியாகிவிட்டது. ஒவ்வொரு வீட்டிலும் ஒரு புது அனுபவம் என்னை எதிர்நோக்கிக்கொண்டிருக்கும். விட்டு போகும் வீட்டிலோ ஏதையோ இழந்ததாக ஒரு சுவடு இருக்கும்.என்றாவது நாம் குடியிருந்த வீட்டில் கால் பதிக்க நேர்ந்தால் நம் சுகங்களும் சோகங்களும் ஒருமுறை நம்மை வருடிச்செல்வது இயல்பானதொரு விஷயமே

"நன்றாக வாழ்ந்து கெட்ட வீட்டின் சமையலறையில் சென்று கேட்டுபார்.....அந்த வீட்டு பெண்களின் அழுகுரல் கேட்கும்" என்று எங்கோ படித்தது இதை எழுதும் போது நினைவில் வருகிறது.கல்யாணமாகாத இளவல்களாக வீடு மாறிய கதைகள் ஏராளம். ஒவ்வொன்றும் ஒருவிதம். முதல் முதலாக தனியனாய் என் நண்பனுடன் குடியேறிய வீடு அது. ஒற்றை அறை கொண்ட மேல் மாடி அறையை எங்களுக்கு வாடகைக்கு கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. குடும்பத்தலைவனை இழந்து 2 மகன்கள் 1 மகளோடு இருந்த அந்த தாய் எங்களையும் அந்த குடும்பத்தின் அங்கத்தினர்களாக்கிக்கொன்டார்.அந்த குடும்பதோடு பல நாள் மொட்டை மாடியில் நிலாச்சோறு சாப்பிட்ட நினைவுகள் இன்னும் பசுமயாய் இருக்கிறது.எங்களோடு எங்கள் இரண்டு நண்பர்கள் இணைய இடப்பற்றாகுறையினால் வீடு மாற நேர்ந்தபோது மனம் சற்றே கனக்கத்தான் செய்தது. வீடு மாறும்போது அந்த வீட்டு பையன்கள் இருவரும் எங்களோடு சேர்ந்து சாமான்களை மாற்ற உதவியதுடன் புது வீடு வந்து விட்டு சென்றது இன்னும் என் மனதில் உள்ளது. இத்தனைக்கும் எங்களுக்குள் அதிக பேச்சுப்புழக்கம் கூட கிடையாது, காரணம் அவர்கள் மராட்டியர்கள், இருந்தும் ஏதோ ஒரு நூலிழை போல் பந்தம் இன்றும் உணரமுடிகிறது. இன்றும் அந்த பக்கம் செல்ல நேர்ந்தால் நான் கால் பதிக்க ஆசைப்படும் வீடு இது

இந்த அனுபவம் இப்படி இருக்க அடுத்த வீட்டின் அனுபவம் வேறு மாதிரி இருந்தது. இரண்டே மாதம் வசித்த இந்த வீட்டில் ஏற்பட்ட மன உளைச்சல்களே அதிகம். நான் மறக்க நினைக்கும் விஷயங்களில் இந்த வீட்டில் வாசம் செய்த காலமும் அடங்கும்.ஆனால் இன்னும் என் மனதில் சுவற்று அடுப்புக்கரியாக ஒட்டிக்கொண்டுள்ளது. இந்த வீடு மாறியபோது ஏதோ ஒரு பிடியிலிருந்து கழண்டு ஓடுவதாக ஒரு சந்தோஷம் மனதில் இருந்தது.அந்த வீடு விட்டு வந்து ஒரு மாதம் வரை, எங்களை நயமாய் பேசி ஏமாற்றிய அந்த வீட்டு உரிமையாளரின் தொந்தரவு இருந்துகொண்டேதான் இருந்தது. வசந்தமான நினைவுகளை போன வீடு கொடுத்ததென்றால், இந்த வீடு வருத்தமான நினைவுகளை கொடுத்தது என்பது உண்மை! வீடுமாறும்போது கடைசியாக எதையோ எடுக்க எத்தனித்து ஷெல்ப் சுவர் பற்றி நான் ஏற சுவர் இடிந்தது இதையும் ஒரு காரணமாக கொண்டு அந்த வீட்டு உரிமையாளர் எங்கள் அலுவலகம் வரை வந்து சண்டையிட்டது ஒரு கொடுமையான அனுபவம்.சின்ன சின்ன தவறுகள் எங்கள் மீது இருந்தாலும்,அவர் நடந்துகொண்ட விதம் மிக விசித்திரமாக இருந்தது. சே! இப்படி ஒரு வீட்டில் இருந்தோமே என்று வருத்தபட்டு மாறியவீடு அது. அந்த வீடு மாறிய பின் அந்த வீடு இருந்த வீதியில் செல்ல கூட எங்கள் மனம் ஒப்பவில்லை

அதன் பின் நடந்த வீடு மாற்றங்களில் எதுவும் பெரியதாக நிகழவில்லை வீட்டை பிரியும் முன் எங்களின் பணிமாற்றம் எங்கள் நண்பர்கள் நாங்கள் பிரிந்தது மேலோங்கி இருந்ததால் வீட்டை பிரிதல் மனதில் பெரியதான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை அதன் பின் மொத்தமாக வீடு மாறியதாய் நினைவில்லை ஏதோ ஒரு அறையில் பேச்சுலராக இணைந்து பின் பணி காரணமாக வீடு மாறி வேறு அறையில் இணைந்து கொண்டதுண்டு. தனியனாய் அறை விட்டு அறை தாவியதில் எந்த ஆழமான உணர்வும் என்னுள் எற்படவில்லை. நாட்கள் நகர வருடங்கள் மாற ஊர் கடந்து நாடு கடந்து வேறு நாட்டில் அமர்ந்திருகிறேன் சமீபத்தில் என்னை பாதித்த வீடு மாற்றமே என்னை எழுத்தத்தூண்டியது எனலாம். என் நண்பனும் என் உடன்பிறவா சகோதிரியான அவன் மனைவியும் வசித்த வீட்டை காலி செய்து மாறிய போது ஏற்பட்ட உணர்வு இது

எங்கள் நட்பு வட்டத்தில் என் நன்பனுக்கு மணமாகி[எங்கள் வட்டத்தில் நிகழ்ந்த முதல் திருமணம்] தனி வீடு எடுத்து குடியேறி சுமார் மூனரை மாதம் வசித்த வீடு இது. ஆங்கிலத்தில் ஒரு மேற்கோள் உண்டு "A house is built by bricks but a home is built by love", "கற்களால் கட்டப்படுவது கட்டிடங்கள் மட்டுமே அன்பு மட்டுமே அதை இல்லமாக மாற்றுகிறது" என்பது அதன் உள்ளார்த்தம். நண்பன் குடியேறியபோது கட்டிடமாய் இருந்த வீடு அதை விட்டு செல்லும் போது இல்லமாய் மாறியிருந்தது. நண்பன் வசித்திருந்த மூனரை மாதங்களில் கடைசி ஒரு மாதம் மட்டும் சகோதிரியின் உடல்நிலை காரணமாக நான் அங்கு சென்று வசிக்க நேர்ந்தது. ஒன்றாய் அந்த வீட்டில் வசித்தது ஒரு மாதமெனினும் குடும்பமாய் வாழ்ந்ததால் பிரியும் போது மனம் நீண்ட நாள் வசித்ததாய் உணர்ந்தது. இன்றும் அந்த விடிருக்கும் நகர் பெயர் சொன்னால் எனக்கு அந்நகரின் மற்றேனைய விஷயங்கள் மறந்து வீட்டின் நினைவே முன்னிலை வகிக்கும்

வீடு மாறும் முந்தையநாள் ஒவ்வொரு பொருளாய் எடுத்து வைத்துகொண்டிருக்க ஒவ்வொரு பொருளும் ஒவ்வொரு நினைவை கொண்டுவந்தது. வீடு கழுவி நிமிர்ந்த போது கழுவ முடியாமல் நினைவுகள் இன்னும் ஒட்டிக்கொண்டுதான் இருந்தன. வீடுமாறும் அன்று ஏனைய நண்பர்களோடும் பொருள்களோடும் நான் வீட்டின் வெளியே காத்திருக்க என் நண்பன் ஒவ்வொரு அறையாக சென்று வந்தது அறைகளை சோதிக்க மட்டும் அல்ல என்பதை இதை எழுதும்போது உணர்கிறேன்.

Sunday, July 03, 2005

 

சன் சிறப்புப் பார்வை - முன் யோசனை இல்லாத செயல்..........

நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு நான் மீண்டும் வலைபதிக்க வந்துள்ளேன் சின்ன மனகுமுறலோடு
ஜூலை 2ம் தேதி சன் செய்திகள் பார்த்ததின் விளைவு இந்த மனக்குமுறல்.....ஒரு செய்தியை மக்களுடன் பகிரும் முன்னர் அதன் விளைவுகள் என்னென்ன இதனால் யார் எப்படி பாதிக்க படுவார்கள் என்று கொஞ்சம் கூட யோசிக்காத ஒரு பொருப்பற்ற செயலுக்கு உதாரணம் இந்த நாளில் [02.07.2005]நான் கண்ட/கேட்ட சன் சிறப்புப் பார்வை

இதில் வெளிநாட்டு மாப்பிள்ளைகள் பற்றி சிறப்பு பார்வை நடந்தது....வெளிநாட்டு மாபிள்ளைகள் சுமார் 50% பேர் நல்லவர்கள் இல்லை என்று [ஏற்கெனவெ திருமணமாகி இருந்து அதை மறைத்து திருமணம் செய்பவர்கள், திருமணம் செய்து அழைத்து சென்று ஒரு வருடத்தில் விவாகரத்து செய்பவர்கள்] விளக்கப்படம்/????!!!!!......சிறப்புப்பார்வையாக காட்டப்பட்டது இதற்கு உதாரணமாக.....ஆஸ்த்ரேலியா சிங்கப்பூர் என்று நாட்டின் பெயர்கள் வேறு

நான் வெளிநாட்டில் வசிப்பவன் என்பதால் மட்டும் இதை எழுதவில்லை....இந்த செய்திப்படத்தை ஒளிபரப்பும் முன்னர் இந்த சிறப்புபார்வையில் சொல்லபடும்/பட்ட விஷயங்கள்[50% பேர் நல்லவர்கள் இல்லை] எந்த அளவு அதிகாரப்பூர்னமானவை என்றும்,இதன் பின் விளைவுகள் பற்றி இவர்கள் யோசித்துதான் ஒளிபரப்பினார்களா என்றும் தெரியவில்லை........ மேலும் இதை சன் தொலைகாட்சி யின் மேல் மட்ட தணிக்கையாளர்கள் இதை எப்படி அனுமதித்தார்கள் என்றும் புரியவில்லை

சன் தொலைகாட்சியின் இந்த சிறப்புப்பார்வையை பார்த்ததும் என் மனதில் எழுந்த குமுறல்கள் இவைதான்.......

1] நானும் ஒரு தமக்கையுடன் பிறந்தவன் தான் ஆக எனக்கும் ஒரு பெண்னை திருமணம் செய்துவிக்க பெற்றோர் எவ்வளவு பொறுப்பாக இருக்க வேண்டும் என்பதையும் நன்றாகவே அறிந்தவன் தான்...மேலும் மாப்பிள்ளை உள்ளுராக இருந்தாலும் வெளிநாடாக இருந்தாலும் விசாரிப்பு கடுமையாகவே இருக்கும்.ஏன் என்னிடம் கூட 4- 5 மாப்பிள்ளை பற்றி விசாரிப்புகள் நடந்ததுண்டு....நானும் உண்மைக்கு புறம்பான விஷயங்கள் எதுவும் கூறியதில்லை....மாப்பிள்ளை பார்க்கும் போது உள்ளூரோ வெளிநாடோ விசாரிப்பும் ஒரே அளவுதான் திருமணதிற்கு பின் அதற்கான விளைவுகளும் இரு சாராருக்கும் ஒரே மாதிரிதான் ........இது நான் என் சொந்த அனுபவங்களில் கண்ட உண்மை........இது இப்படியிருக்க இவர்கள் ஒரு சாராரை மட்டும் குற்றம் சொல்வது சரியான விஷயமாக தெரியவில்லை.....

2] இவர்கள் வெளிநாட்டு மாப்பிள்ளைகள் நல்லவர்கள் இல்லை[ஏற்கெனவெ திருமணமாகி இருந்து அதை மறைத்து திருமணம் செய்பவர்கள், திருமணம் செய்து அழைத்து சென்று ஒரு வருடத்தில் விவாகரத்து செய்பவர்கள்]......என்று ஒட்டு மொத்தமாக குற்றம்சாட்டுகிறார்களே உள்ளூரில் இது போன்ற சம்பவங்கள் நடந்ததே இல்லையா? இதற்காக உள்ளுர் மாப்பிள்ளைகள் 50% பேர் மோசமானவர்கள் என்று சிறப்புப்பார்வையாக ஒளிபரப்புவார்களா? அப்படி ஒளிப்பரப்பினால் அதைதான் சும்மா விட்டு விடுவார்களா? எங்கோ வெளிநாட்டில் இருபவர்கள்தானே கேட்கவா போகிறார்கள் என்ற அலட்சியமா?

3] சன் கூறும் குற்றச்சாட்டு வெளிநாட்டு மாப்பிள்ளைகள் 50% பேர் மோசமானவர்கள் என்று - இது எந்த கணக்கெடுப்பின் முடிவு.. எதில் 50% ......எத்தனை பேரில் 50% .......மொட்டையாக 50% பேர்..... என்றால் என்ன பொருள்......இதுதான் மக்களை சென்றடையும் ஒரு பொருப்புள்ள தொலைகாட்சியின் செயலா?

4] அன்னிய செலவானியா வெளிநாடு வாழ் இந்தியர் வேண்டும்....கலை நிகழ்ச்சி நடத்தி பொருள் சேர்க்க வேண்டுமா......வெளிநாடு வாழ் இந்தியர் வேண்டும்....... அன்னிய முதலீடா வெளிநாடு வாழ் இந்தியர் வேண்டும் ஆனால்....... பெண் கொடுக்கனுமா வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்கள் 50% மோசமானவர்கள் இது எந்த வகையில் சார் நியாயம்?

5] கடைசியாக ஒன்று............ குடும்பதிற்காக நாடு பிரிந்து,குடும்பம் பிரிந்து அவர்கள் நலனில் அக்கறை கொண்டு வாழ்வதோடு மட்டுமில்லாமல்.......நாளை மனைவியாக வரப்போகிறவளுக்காக பொருளையும் ஆசைகளையும் சேர்த்துவைத்துக்கொண்டு இருக்கும் வெளிநாட்டு மாப்பிள்ளைகள் கனவுகளில் மண் போடும் செயல் அல்லவா இது.? ஆதாயத்திற்காக் வெளிநாட்டு மாப்பிள்ளைகள் வாழ்க்கையை பாழாக்குவதை இத்துடன் நிறுத்திக்கொள்வார்களா?......

என்னுடைய மனக்குமுறலை தகுந்த ஆட்களிடம் எடுத்துச்செல்ல எத்தனித்தேன் ஆனால் யாரிடம் எப்படி இது பற்றி எழுதுவது என்று தெரியாமல் இங்கு புலம்பியுள்ளேன்......மேலும் இதற்காக வெளிநாட்டு மாப்பிள்ளைகள் 100% நல்லவர்கள் என்று வாதிடவில்லை.....இவர்கள் கூற்று சரியானது இல்லை என்பதும் மக்களுக்கு இது ஒரு தவறான கருத்தை கொண்டு சேர்க்கும் என்பதே என் ஆதங்கம்.

Thursday, December 30, 2004

 

தீராத ஆற்றாமையோடு....

தண்ணீருக்கு
கதறியதை தவறாக புரிந்தாயோ
மாறாக
உனக்கே தாகமெடுத்து
உயிரையெல்லாம் குடித்தாயோ

அள்ளிக்
கொடுத்ததெல்லாம் போதுமென்று
நினைத்தாயோ..
அசலுக்கு வட்டிதானோ
எடுத்துகொண்ட
எங்கள் வாரீசெல்லாம்

முக்கால் பங்களித்தும்
உன் ஆசை அடங்கலையோ
இல்லை
அதிகமாய் இருப்பதன் அதிகார
ஆட்டமோ

ஆடி அடங்கிவிட்டாய்
ஆசை தீர்த்துக்கொண்டாய்
ஆற்றாமை தீரவில்லை
கட்டுமரங்கள் மிதந்த உன் மேல்
கட்டறுந்த மரங்களாய்
உடல்கள் மிதக்கையில்.....

Saturday, December 25, 2004

 

தொலைபேசி துக்கவிசாரிப்பு

பொதுவாகவே எனக்கு அதிகம் பரிச்சயம் இல்லாதவங்ககிட்ட அவங்க சொந்தகாரங்க இறப்புக்கு துக்கம் விசாரிக்கறது மனமொப்பாத காரியம்ங்க. இருந்தாலும் அம்மா அப்பா சொல்றதுக்காக இணங்கி பலமுறை அவதிப்பட்டிருக்கேன்.

எனகென்னவோ அவங்களை மேலும் துக்கத்தில் ஆழ்த்துற காரியமாத்தான் இது அமையுதுன்னு ஒரு எண்ணம். அதுவும் சில சமயம் பத்து பதினஞ்சு நாள் கழிச்சு விசாரிக்கறது உண்மையில எதுக்குன்னே தெரியலை. நல்லா யோசிச்சு பார்த்தா அவங்களோட நெருங்கிய வட்டம் [அது சொந்தகாரங்களாகட்டும் இல்ல நட்புவட்டமாகட்டும்] சொல்ற ஆறுதல் வார்த்தைதான் பெரும்பாலும் ஆறுதலடையச் செய்யும்ன்னு எனக்கு படுது. இது தவறான்னு எனக்கு தெரியல ஆனா இப்பவரைக்கும் இப்படித்தான் என் மனசுல பதிஞ்சிருக்கு......

நேரில போய் துக்கம் விசாரிக்கறதே இப்படின்ன இப்போ நான் ஊர் உட்டு பல மைல் தள்ளி இருக்கேன். இந்த நிலமையில "போன்"ல துக்கம் விசாரிச்சுதுல எனக்கான மன சங்கடத்தோட ஒப்புதல் வாக்குமூலந்தான் இது....

நல்ல தூக்கத்தில் இருந்த நான் போன் சத்தம் கேட்டு எந்திருச்சேன்...எங்க சொந்தகார பெரியவர் ஒருத்தர் இறந்துட்டாருன்னும், அதனால சம்பந்தபட்ட வீட்டார்கிட்ட ரெண்டொரு வார்த்தை பேசும்படி எங்கப்பா சொல்ல என்னால மறுத்து பேசிவாதிட முடியல. சரின்னு நானும் அவங்க வீட்டுக்கு போன் பண்ணினேன். எனக்கு ஒரளவுக்கு தெரிஞ்ச அந்த வீட்டுக்காரங்க யாரும் போன் எடுக்காம யாரோ புதுசா ஒரு குறள் கேட்டுச்சு. அவங்ககிட்ட நான் யாருன்னு விளக்கி, இன்ன காரியத்துக்காகத்தான் போன் செஞ்சேன் சொல்லி, அப்பறமா சம்பந்தபட்டவங்ககிட்ட போன் போச்சு. அதுக்கப்பறம் என்ன பேசறதுன்னே எனக்கு தெரியல.
ஒருவழியா நான் அவங்ககிட்ட "கேள்விப்பட்டேங்க அதாங்க" அப்படீன்னு இழுக்க
அவங்களும் "சரிங்க"ன்னு நிறுத்திட்டாங்க
அடுத்து ஒரு இருபது செகன்ட் மெளனம்....அதுக்கடுத்து என்ன பேசறதுன்னே தெரியாத தர்மசங்கடதோட...
"கடைசியில ரொம்ப கஷ்டப்பட்டார்ன்னு சொன்னாங்க" அப்படீன்னு நான் சொல்ல
அதுக்கு அவங்க கொஞ்சம் உடைஞ்ச குறள்ல "அமாங்க"ன்னு சொல்ல
அதுக்கு மேலே அவங்களோட மனநிலை என்னன்னு முகம்பார்க்காத எனக்கு தெரியல..அதுக்கு மேலே என்ன பேசறதுன்னும் எனக்கு தெரியலை. "சரிங்க அவர் கிட்ட குடுங்க" ன்னு இன்னொருத்தரை நான் குறிப்பிட அவங்களும் அவர்கிட்ட கொடுத்துட்டு போய்ட்டாங்க. இந்த ரெண்டாவதா வந்தவர் கொஞ்சம் எதார்த்தமானவர் அவர்கிட்ட என் சங்கடத்தை போட்டு உடைச்சிட்டேன்
"எனக்கு இப்படி போன்ல விசாரிச்சு பழக்கமில்லைங்க அதான் என்ன பேசறதுன்னு..... "ன்னு சொல்லி நெளிய
அவரும் அதை சரியா புரிஞ்சுட்டு "சரி விடுங்க அதனால என்ன இப்போ இன்னொரு நாள் கூப்பிடுங்க உடம்பை பார்த்துக்கங்க வச்சுருட்டுமா" னு சொல்லி போனை வச்சுட்டார்.
இதுல இன்னொரு விஷயம் என்னன்னா, இறந்துபோன அந்த பெரியவர் எனக்கு ரொம்ப பிரியமான ஒருத்தர்தான். ஒரு தடவதான் அவர்கிட்ட பேசியிருக்கேன் ஆனா அவரை பத்தி அதுக்கப்பறம் நிறைய கேள்விபட்டிருக்கேன்.நல்ல மனிதர் அவரோட இழப்பு எனக்கும் வருத்தம்தான்.

இது நடந்து முடிந்து சில பல நாள் ஓடிப்போச்சு..இருந்தாலும் இந்த விசாரிப்பு என் மனசை குடைஞ்சுட்டே இருந்துச்சு. இது சரியான விஷயமா போன்லே துக்கம் விசாரிக்கறதுன்னு....எனக்கு தெரிஞ்ச வட்டத்துல விசாரிச்ச வரைக்கும் எல்லாருக்கும் இது மாதிரி சங்கடமான துக்க விசாரிப்புகள் நடந்திருக்குன்னு தெரியவந்துச்சு....நானும் நினைச்சுட்டேன்....நாம எப்படியோ....அடுத்த சந்ததியாவது இந்த மாதிரி சங்கடமான துக்கவிசாரிப்பு நடத்த நாம காரணமாகக்கூடாதுன்னு...

This page is powered by Blogger. Isn't yours?